Takvimimde işaretlediğim “hergün” hayal kırıklığı olarak yaşadığım” gün”e dönüyor..

Son zamanlarda , artık üzüleceğim olaylara bile üzülmeme tepkisini vermeyi öğrendim…

Bağırmak  istiyorum, ama bıraktığım nefes bana dönmeyecek şekilde olmalı …

Ne garip değil mi , konuşuyorsunuz ama konuştuğunuz her kelime size geri dönüyor …

Hayat aslında inişiyle yokuşla hep aynı, sadece rol alan kişiler ve oynama şekilleri farklı…

Ben Hayatı artık ” hayırlısı olsun “O” biilir” şeklindeki cümlelerimle idare etmeyi öğrendim..

Dayanacağım yere dayanıyorum ve hayata teslim olmuyorum …(teslim olduğum yer belli…)

Ama o kadar yorgunum ki bedenim dayandığım kapıya umarım ağır gelmiyordur..

Bu yolda göze alınan her dava gençtir..

Her

Genç dava ise;

Kazanılmayı beklemektir…

 ”Kazanmayı istiyorsak eğer, davamızı doğru yönde yönlendireceğiz..”