Sana bir çocuk gerek, her şeye hayretle bakacak.

Bir zamanlar çocuktun, görürüdün.

Büyüdün, kör oldun.

Sana bir çocuk dili gerek, “niçin” diye soracak.

Evvel zaman içinde çocuktun, sorardın.

Büyüdün, unuttun.

Sorularını yitirdin sen.

Cevaplarsa dereler gibi akıp gidiyor önünden, göremiyorsun.

Düşünmüyorsun, düşünmeyişini de düşünmüyorsun.

Güzel bak, güzel gör! Sana hayret yakışır!

Yağmur yağıyor, seller akıyor, ama camdan bakan sadece arap kızı.

Senin işin başından aşkın.

Kafan bir odun deposu adeta,genel kültür kapısında giren lüzumsuz bilgilerin işgali altında. Onlara bir ateş ver, üfür dumanını, savur külünü, belki NURA dönüşür.

carpadiem